Gratis Verzenden vanaf 45 €

Algarinejo Granada

Algarinejo is een klein dorp in de provincie Granada

Zoals veel plekken was er hier ook al bewoning in de prehistorie.  Echter ook hier is weer de Iberische en Romeinse tijd de periode waar bebouwing van is gevonden in de vorm van villa's die heir in de regio gebruik maakten van de vruchtbare gronden voor hun landbouw. Er liepen de nodige wegen hier in de regio om al die agrarische nederzettingen met elkaar te verbinden. Zo lag Algarinejo ook strategisch aan een van die wegen. Met de komst van de Visigoten kwam er een eind aan die "rijkdom" liepen de steden en dorpen leeg.  Na de invasie van de "Moren" in de VIII eeuw viel ook dit dorp onder de nieuwe heersers.  Echter dit gebied bleef bewoond door de Visigoten welke het christelijke geloof hadden, ze werden Mozaraben genoemd. Door de te hoge belastingen kwamen de Mozaraben in opstand en trokken ten strijde tegen de Emir van Cordoba en maakte deze onder leiding van Omar ibn Hafsún het behoorlijk moeilijk.  Deze opstand werd geleid vanuit Bobastro in de provincie Malaga. Uiteindelijk word deze oorlog gewonnen door de Emir van Cordoba en heeft dit positieve gevolgen voor de economie van ook dit dorp. De oude Romeinse wegen worden weer volop gebruikt en in combinatie met de "nieuwe" agrarische technieken van de Moren bloeit het op.  In de buurt , Fuentes de Cesna word een burcht gebouwd waar Syrische huurlingen die meevochten hun intrek nemen en de vitale verbindingswegen onder controle houden. Later tijdens het Nazari tijdperk kwam het dorp onder bewind van Granada en door de invasie van de Christelijke legers groeide de dorpen door aanwas van vluchtelingen uit het Noorden. Enkele honderden jaren lag dit dorp op de grens tussen de Moren en de Christenen en lag het vaak onder vuur. Toch werd er ook over en weer handel gedreven en kon men zo zich voorzien in alles wat men nodig had. Uiteindelijk werd het dorp in 1483 veroverd door de Spaanse christelijke koningen.  Ook hier word de inwoners "vervangen "na 1570 door Christenen uit elders.  De hoofdbron van inkomsten bleef nog steeds de landbouw en is dat nog steeds. Ooit groeide de plek uit tot over de 10.000 inwoners maar met de burgeroorlog en ecomische crisis is dit aantal teruggelopen tot rond de 4000. Veel is er niet meer te zien in het dorp. Oudere gebouwen zijn door aardbevingen grotendeels verdwenen en min of meer is het enige monument de eigenlijk best wel grote kerk in het hart van het dorp. Gebouwd in 1779 en klaar pas 14 jaar later. Het dorp zijn schoonheid ligt meer erbuiten, de natuur er om heen